Rozemarijn Blue Winter

Zeker weten! Rozemarijn is uitermate geschikt voor het kweken in potten. Kies een voldoende grote bloempot met een afvoergat en vergeet niet een dikke laag drainage aan te brengen. Zet de pot tijdens het seizoen op een zo zonnig mogelijke plek. Een groot voordeel van deze manier van kweken is dat u de plant gemakkelijk kunt overwinteren door de pot simpelweg naar een koele, vorstvrije gang te verplaatsen.

Rozemarijn is een perfecte basis voor droogteminnende en mediterrane borders. Het heeft dezelfde groei-eisen als lavendel, tijm, bonenkruid of oregano, waardoor u ze zonder problemen vlak naast elkaar kunt planten. Het staat ook fantastisch in grindborders naast siergrassen en lagere, droogteminnende vaste planten.

Rozemarijn houdt van zon en warmte, aangezien de plant oorspronkelijk uit het Middellandse Zeegebied komt. De plant gedijt het best op een volledig zonnige standplaats die bovendien goed beschut is tegen koude winterwind, idealiter bijvoorbeeld bij een zuidmuur van het huis. De bodem moet arm en zeer goed doorlatend zijn.

De Rozmarýn 'Blue Winter' zal u verrukken met kleine, lichtblauwe bloemetjes van april tot juni. Deze bloemen zijn bijzonder aantrekkelijk voor insecten. In uw tuin werken ze als een onweerstaanbare magneet voor bijen, hommels en andere nuttige bestuivers, die ze voorzien van een waardevolle voorjaarsmaaltijd.

Ja, Rozmarinus officinalis is volledig eetbaar en een uitstekend kruid, ideaal voor het op smaak brengen van vleesgerechten, aardappelen of kruidenmarinades. Het kweken in de tuin vormt geen gezondheidsrisico voor honden en katten; de plant is niet giftig. Vanwege de sterke etherische oliën is het echter wel verstandig dat dieren er niet in grote hoeveelheden van eten.

De cultivar 'Blue Winter' heeft ook een grote esthetische waarde. De heerlijk geurende, groenblijvende takjes zijn fantastisch als opvulgroen in boeketten, waar ze in een vaas zeer lang fris blijven. Het is ook uitstekend te gebruiken bij het maken van duurzame droogdecoraties, zoals kransen, herfststukjes of zelfgemaakte potpourri.

U kunt jonge takjes voor direct gebruik in de keuken het hele jaar door blijven afknippen, aangezien de plant wintergroen blijft. Als u rozemarijn wilt drogen voor later, is de beste oogsttijd vlak voor de voorjaarsbloei; dan bevatten de blaadjes de hoogste concentratie aromatische stoffen en etherische oliën.

Regelmatig snoeien is belangrijk om te voorkomen dat de struik van onderen verhout en kaal wordt. Tijdens het voorjaar en de zomer kunt u regelmatig de jonge scheuten toppen, wat de vertakking stimuleert. De belangrijkste snoeibeurt voert u elk jaar direct na de bloei uit. Let er echter wel op dat u niet in het oude hout knipt, omdat de plant daar mogelijk niet meer op uitloopt.

Rozemarijn is een typisch mediterraan kruid dat uitstekend tegen droogte kan. Geef daarom zeer spaarzaam water. In de border is normale neerslag meestal voldoende en heeft de plant alleen aandacht nodig tijdens zeer lange droge periodes. Laat de potgrond in een bloempot tussen gietbeurten door altijd voldoende opdrogen. Te nat staan is namelijk de grootste vijand van rozemarijn.

De sleutel is een uitstekende doorlatendheid van de bodem. Rozemarijn heeft geen voedingsrijke grond nodig; het geeft de voorkeur aan arme, zandige of stenige grond. Bij het planten in de volle grond of in een pot is het essentieel om op de bodem een drainagelaag van steentjes, grind of hydrokorrels aan te leggen. Verbeter gewone potgrond zeker door er zand en fijn grind doorheen te mengen.

Aangezien rozemarijn uitgroeit tot een vrij forse struik, heeft hij voldoende ruimte nodig voor een gezonde groei en een goede luchtcirculatie. De aanbevolen plantafstand is 50 cm. Bij het aanplanten in perken kun je uitgaan van ongeveer 4 planten per vierkante meter.

Deze cultivar is uitzonderlijk vanwege zijn verhoogde winterhardheid. Op een beschutte standplaats met uitstekende drainage verdraagt hij vorst tot -10 °C (winterhardheidszone 8a). Desondanks raden we aan de plant in de winter preventief af te dekken met dennentakken. Als u de plant in een pot kweekt, is het veiliger om deze voor de eerste vorst naar een lichte en koele ruimte met een temperatuur van 5 tot 8 °C te verplaatsen.

Aangezien u een reeds volgroeide plant ontvangt, is de snelste manier van vermeerderen via stekken. De beste tijd om te stekken is aan het einde van het voorjaar. Snijd een ongeveer 10 cm lange, niet-bloeiende jonge scheut af, verwijder de blaadjes van het onderste derde deel en steek deze in een vochtig mengsel van zand en zaai- of stekgrond. Het wortelen duurt ongeveer een maand.

Als u op de grijsgroene blaadjes een melkachtige witte aanslag ontdekt, is dit hoogstwaarschijnlijk een schimmelziekte genaamd echte meeldauw. Dit treedt meestal op bij een hoge luchtvochtigheid of door frequente overbewatering en slechte luchtcirculatie. Knip de aangetaste delen weg, geef de plant alleen water bij de wortels en breng bij een sterke aantasting een fungicide aan.

Het kleine insect dat op kleine witte vlindertjes lijkt en opvliegt bij aanraking van de plant, is een plaag genaamd witte vlieg. Deze nestelt zich vaak aan de onderkant van de bladeren, waar hij sap opzuigt. Het helpt om de plant af te douchen met een krachtige waterstraal (als het buiten warm is), gele vangplaten in de buurt van de struik op te hangen of biologische bestrijdingsmiddelen op oliebasis te gebruiken.

U ontvangt een mooie, reeds volgroeide plant in een pot die u direct op de gekozen plek in de tuin of in een grotere bak kunt planten. Volgroeid bereikt deze cultivar een hoogte van 80 tot 100 cm. De plant vormt rijke, aromatische struikjes met grijsgroene blaadjes die ook in de winter hun schoonheid behouden.

De meest voorkomende en ernstigste oorzaak is overbewatering van de wortels. Rozemarijn houdt niet van langdurig vocht. Als de plant in zware grond staat of in een pot met een volgelopen schotel, kunnen de wortels niet meer ademen en gaan ze rotten. Controleer of het substraat is uitgedroogd en zorg voor een goede afwatering. Lichte bruinkleuring aan de basis kan ook een natuurlijk proces zijn van veroudering en het verhouten van de takken.