Margriet Christine Hagemann

De margriet 'Christine Hagemann' is vrij sterke, maar heeft twee belangrijke vijanden:

• Naaktslakken: Ze zijn dol op de vers uitlopende lentescheuten. Houd de plant in de gaten in april en mei, of gebruik bescherming tegen slakken.
• Bladluizen: Kunnen op de bloemknoppen verschijnen en sap zuigen, waardoor de bloemen misvormen. Spoel ze bij een aantasting af met een waterstraal of gebruik een natuurlijke spray op basis van olie of zeep.

Er kunnen verschillende redenen zijn:

1. Te veel schaduw: De margriet heeft directe zon nodig.
2. Overbemesting met stikstof: De plant vormt alleen bladeren ten koste van de bloemen.
3. Oude pol: Als u de margriet al enkele jaren niet heeft verplant, is ze "moe" geworden. Deel de plant en verplant deze.
4. Plantdiepte: Soms is te diep planten het probleem; de wortelhals mag niet diep onder de grond zitten.

Margrieten verouderen vrij snel en na 3–4 jaar beginnen de pollen dunner te worden en minder te bloeien. Verjong de plant door de pollen te delen:

1. De beste tijd is het vroege voorjaar (maart/april) of het najaar.
2. Graaf de hele pol uit.
3. Verdeel deze met een spade of met de handen in kleinere delen (elk deel moet wortels en uitlopende knoppen hebben).
4. Gooi het verhoute midden van de oude pol weg en plant alleen de sterke buitenste delen op een nieuwe plek.

Wees niet bang om de schaar te gebruiken! Zodra de eerste bloeigolf voorbij is, snoeit u de plant terug. Verwijder de uitgebloeide stengels tot aan de grond. Met deze ingreep:

1. Ondersteunt u de vitaliteit van de plant.
2. Zorgt u vaak voor een tweede bloei (remonteren) in de late zomer.
3. Voorkomt u dat de plant energie verspilt aan zaadvorming.

De margriet houdt van de "gulden middenweg". De grond mag niet drassig zijn (risico op wortelrot), maar ook niet volledig uitgedroogd.

• Na het planten: Geef regelmatig water totdat de zaailing geworteld is.
• In de zomer: Geef op hete dagen 's ochtends of 's avonds water bij de wortels, niet op de bladeren.
• In de winter: Beperk het watergeven; in de winter is nattigheid gevaarlijker dan droogte.

Hoewel sommige margrietsoorten (bijv. de gewone margriet - Leucanthemum vulgare) eetbare jonge bladeren en bloemen hebben die in salades worden gebruikt, wordt de veredelde variëteit 'Christine Hagemann' uitsluitend voor sierdoeleinden gekweekt. Ze is niet bedoeld voor consumptie, ook al is ze niet direct giftig. Sommige mensen kunnen bij contact met de bladeren een gevoelige huidreactie krijgen (contactdermatitis), daarom raden we gevoelige personen aan handschoenen te dragen bij het hanteren.

Margrieten zijn niet extreem veeleisend, maar waarderen voeding voor een rijke bloei.

• In het voorjaar: Werk verteerde compost door de grond rond de planten.
• Voor de bloei: U kunt bijmesten met vloeibare meststof voor bloeiende vaste planten (met een hoger gehalte aan kalium en fosfor).
• Pas op met stikstof: Een teveel aan stikstof zorgt voor een weelderige bladgroei, maar de plant zal minder bloeien en gevoeliger zijn voor omvallen.

Ze is dol op de zon! Voor een rijke aanzet van haar gevulde witte bloemen heeft ze een volledig zonnige standplaats nodig. In de schaduw zal ze weinig bloeien, gerekt groeien en vatbaarder zijn voor ziekten. De grond moet gewone tuingrond zijn, humusrijk, maar vooral doorlatend. Margrieten verdragen geen blijvende wateroverlast.

Ja, dit is een klassieke vaste plant die in onze omstandigheden winterhard is. De grootste vijand in de winter is echter niet de vorst, maar winterse nattigheid.

• Zorg voor een goede drainage van de grond.
• In de winter kunt u wat rijpe compost of dennentakken rond de pollen aanbrengen, wat de wortelhals beschermt tegen kale vorst.
• Knip droge stengels in het najaar af, of (beter nog) pas in het vroege voorjaar, wanneer ze als natuurlijke bescherming dienen.

U kunt de zaailingen van deze margriet planten in het voorjaar (van april tot juni) of in het najaar (september tot oktober). Als u in het voorjaar plant, zorg er dan voor dat er geen gevaar meer is voor zware nachtvorst, of laat de planten geleidelijk wennen (afharden). De najaarsaanplant moet tijdig vóór de winter plaatsvinden, zodat de plant nog kan wortelen. Het is belangrijk om te planten in goed voorbereide, onkruidvrije grond.

Deze margriet is de ster van landelijke en romantische borders. Ze staat prachtig in combinatie met:

• Hoge vaste planten: Ridderspoor (Delphinium), Vlambloem (Phlox) of Salie (Salvia).
• Rozen: Haar witte bloemen verzachten de felle kleuren van rozen.
• Siergrassen: Voor een modernere uitstraling combineert u haar met siergrassen.
• Klaprozen: Zo creëert u het effect van een bloeiende weide.

De variëteit 'Christine Hagemann' heeft grote, gevulde bloemen die zwaar kunnen zijn, vooral na regen. Hoewel de stengels vrij stevig zijn, loont het op winderige locaties of bij weelderige groei de moeite om de plant een ringsteun te geven of voorzichtig op te binden, zodat de pol niet uit elkaar valt en de stengels niet breken.

Voor een maximale houdbaarheid (7–10 dagen) oogst u de bloemen op het moment dat ze volledig open zijn en een stevig, glad hart hebben. Als het hart al bol staat en er stuifmeel uitvalt, is de bloem te oud en zal ze in de vaas snel uitvallen. Ververs het water in de vaas elke 2–3 dagen en snijd de stengels opnieuw af.

De meest voorkomende oorzaak van het afsterven van margrieten, vooral op zwaardere gronden, is winterse wateroverlast. Als u kleiachtige grond heeft, rotten de wortels in de winter weg. We raden aan om bij het planten zand of grind aan het plantgat toe te voegen als drainage. Een andere mogelijkheid is dat de plant te oud was – margrieten zijn zogenoemde kortlevende vaste planten en hebben regelmatige verjonging nodig.

De margriet (Leucanthemum) wordt over het algemeen niet beschouwd als giftig voor honden of katten. Het is een veilige plant voor een tuin waar dieren rondlopen. Toch moeten dieren de planten niet in grote hoeveelheden eten, omdat elk plantaardig materiaal bij gevoeligere dieren spijsverteringsproblemen kan veroorzaken, maar er dreigt geen vergiftiging.