Margriet Becky

Ja, snoeien is bij de margriet 'Becky' zeer gunstig:

• Doorlopend: Door uitgebloeide bloemen te verwijderen (zgn. deadheading) stimuleert u de vorming van nieuwe knoppen en verlengt u de bloeitijd.
• Na de hoofdbloei: Als u de stengels na de eerste grote bloei volledig terugsnoeit tot aan de grond en bemest, zal de plant vaak aan het einde van de zomer opnieuw bloeien.
• In de herfst/lente: U kunt oude stengels in de herfst vlak boven de grond afknippen, of ze als bescherming laten staan in de winter en ze vroeg in het voorjaar voor het uitlopen afknippen.

De margriet 'Becky' is een volledig winterharde vaste plant, maar haar grootste vijand in de winter is niet de vorst, maar vocht.

• Als u zwaardere kleigrond heeft, is het noodzakelijk om bij het planten voor goede drainage te zorgen (steentjes op de bodem van het plantgat) of haar in een verhoogd bed te planten.
• Voor de winter kunt u wat droge bladeren of dennentakken rond de basis van de plant leggen, maar pas op dat de plant onder de bedekking niet begint te rotten.

Na het aanplanten: Houd de grond licht vochtig totdat de plant volledig is geworteld (de eerste paar weken).

Volwassen plant: 'Becky' houdt van niet al te droge borders, maar heeft een hekel aan natte voeten. Geef water in droge periodes, idealiter 's ochtends en bij de wortels, niet op de bladeren (ter preventie van schimmelziekten). Zodra de plant slap gaat hangen, is het de hoogste tijd om water te geven, maar kortstondige droogte verdraagt ze goed.

Margrieten zijn kinderen van de zon. Voor een rijke bloei hebben ze volle zon nodig (minstens 6 uur direct zonlicht per dag). In de schaduw bloeien ze weinig en zullen de stengels uitrekken en omvallen. De grond moet zijn:

• Voedzaam en humusrijk (verrijkt met compost).
• Goed doorlatend – dit is cruciaal, want in natte en zware grond rotten margrieten in de winter weg.

De variëteit 'Becky' wordt juist gewaardeerd om haar stevige en sterke stengels, die in tegenstelling tot andere variëteiten niet zo gemakkelijk breken of omvallen. Meestal heeft ze geen steun nodig. Uitzonderingen kunnen zijn wanneer:

• De plant in de schaduw groeit (zich uitrekt naar het licht).
• Er zeer harde wind of stortregen optreedt tijdens de volle bloei.
• De plant overbemest is met stikstof (zachte weefsels krijgt).

Het grootste gevaar, vooral bij jonge en pas uitlopende zaailingen, zijn naaktslakken en huisjesslakken. Die kunnen verse scheuten in één nacht vernietigen. Wij raden aan:

• Regelmatige controle van de planten, vooral in het voorjaar.
• Gebruik van ecologische slakkenkorrels of mechanische barrières.

Zelden kunnen bladluizen verschijnen (zwarte puntjes op de stengels), die met een waterstraal kunnen worden weggespoeld of met een zeepoplossing kunnen worden behandeld.

Margrieten stellen geen extreem hoge eisen aan voedingsstoffen, maar voor een rijke bloei waarderen ze bemesting wel.

• In het voorjaar: Werk gerijpte compost door de grond rond de plant.
• Tijdens het seizoen: U kunt vloeibare meststof voor bloeiende planten gebruiken.
• Waarschuwing: Gebruik geen meststoffen met een hoog stikstofgehalte. De plant zou dan veel grote groene bladeren vormen, maar slechts heel weinig bloeien en de stengels zouden gevoelig zijn voor omvallen.

Absoluut! Het is een van de beste vaste planten voor zomerboeketten.

• Wanneer oogsten: Knip de bloemen wanneer ze volledig open zijn, maar het gele hart nog stevig, plat en glad is (zodra het hart bol begint te staan en stuifmeel afgeeft, is de bloem al ouder).
• Houdbaarheid: In een vaas blijven ze 7 tot 10 dagen fris.
• Tip: Vergeet niet alle bladeren te verwijderen die onder water zouden staan, om te voorkomen dat het water bederft.

Dankzij haar neutrale witte kleur past ze bijna overal bij. Ze creëert prachtige composities in landelijke stijl (Cottage garden). Geweldige buren zijn:

• Zonnehoed (Echinacea) en Rudbeckia: Voor contrast in vormen en kleuren.
• Salie (Salvia) en Ereprijs (Rozrazily/Veronica): De blauwe kleur combineert prachtig met wit.
• Bergamotplant (Monarda): Voor een wildere uitstraling.
• Siergrassen: Die de border luchtigheid geven.

Margrieten kunnen op zwaardere gronden kortlevend zijn. Vaak verouderen ze echter gewoon en verhout het midden van de pol en sterft af (het zgn. kaal worden van het midden). De oplossing is verjonging door delen:

• Graaf elke 3–4 jaar in de lente of herfst de hele pol uit.
• Deel deze met een spade in kleinere stukken.
• Gooi het oude houterige midden weg en plant alleen de sterke buitenste delen opnieuw.
• Hiermee geeft u de plant haar vitaliteit terug en zal ze weer rijk bloeien.

Het geel worden van de onderste bladeren kan verschillende oorzaken hebben:

1. Watertekort: De plant offert de oudste bladeren op om te overleven.
2. Te veel water: De wortels kunnen niet ademen (een vaker voorkomend probleem op kleigrond).
3. Dichte begroeiing: Als de pol te dicht is, komt er geen licht bij de onderste bladeren en sterven ze op natuurlijke wijze af. In dat geval helpt het om de pol te delen.

Hoewel ze voornamelijk voor de sier wordt gekweekt, zijn de bloemblaadjes van margrieten eetbaar en kunnen ze dienen als prachtige decoratie voor salades, taarten of zomerdrankjes. Jonge blaadjes worden in sommige culturen aan salades toegevoegd, maar hebben een vrij uitgesproken tot bittere smaak die niet iedereen bevalt. Consumeer altijd alleen planten die niet chemisch behandeld zijn.

De grootbloemige margriet (Leucanthemum x superbum) wordt niet als giftig beschouwd voor mensen of voor de meeste huisdieren (honden, katten). Het is dus een veilige keuze voor familietuinen. Echter, bij zeer gevoelige personen kan contact met de bladeren lichte huidirritatie veroorzaken (contactdermatitis), daarom raden we gevoelige personen aan om handschoenen te dragen bij het hanteren.

U kunt zaailingen in de tuin planten van de lente tot de herfst, maar idealiter in de tijd dat er geen kans meer is op strenge vorst (meestal vanaf half mei). Als u de zaailing eerder ontvangt:

1. Acclimatiseren: Laat de plant wennen aan de buitenomstandigheden. Zet haar overdag buiten in de halfschaduw en haal haar 's nachts binnen als er nachtvorst dreigt. Doe dit ongeveer een week.
2. Aanplanten: Graaf een gat dat iets groter is dan de pot. Doe wat compost op de bodem.
3. Diepte: Plant de zaailing net zo diep als hij in de pot groeide – het "verdrinken" van het hart van de plant kan leiden tot rot.
4. Water geven: Geef na het planten grondig water.

'Becky' behoort tot de hogere cultivars. Ze bereikt een hoogte van 70 tot 90 cm (in ideale omstandigheden tot 1 meter) en een polbreedte van ongeveer 45–60 cm. Houd hier rekening mee bij het plannen van de aanplant en zet haar niet helemaal vooraan in de border, waar ze schaduw zou werpen op kleinere planten.