Parelgierst Rubens

De variëteit 'Rubens' bereikt een hoogte van 40 tot 80 cm en vormt prachtige, volle pollen. Als u van plan bent meerdere planten in een bloembed te zetten, raden wij aan een onderlinge afstand van ca. 70 cm aan te houden.

Per vierkante meter zijn 2 zaailingen dan ook ruim voldoende, zodat de planten voldoende ruimte hebben om te groeien.

Deze plant houdt van een lemige, goed doorlatende en humusrijke bodem.

Het is zeer belangrijk dat het substraat niet te veel water vasthoudt. Overbewatering leidt tot wortelrot en beschadigt de plant. Als u in uw tuin zware kleigrond heeft, raden wij aan deze bij het planten te mengen met wat zand of fijn grind om de grond luchtiger te maken.

Hoewel deze variëteit een theoretische winterhardheid heeft tot -18 °C (klimaatindex 7a), raden wij af om de plant in onze regio buiten te laten overwinteren, aangezien de plant in de winter geen sierwaarde biedt.

Onze winters zijn namelijk berucht om de frequente temperatuurschommelingen en de overmatige wintervochtigheid; hier kan de plant niet goed tegen, waardoor de wortelhals vaak gaat rotten. Daarom wordt lampenpoetsersgras (Pennisetum) hier meestal als eenjarige gekweekt, of in de winter naar een koele plek verplaatst.

Als u het lampenpoetsersgras meerdere seizoenen wilt behouden, breng de plant dan vóór de eerste vorst inclusief de pot naar een lichte en koele ruimte (bij voorkeur met een temperatuur rond de 5–10 °C).

Beperk de watergift gedurende de winter tot een absoluut minimum, net genoeg om te voorkomen dat de kluit volledig uitdroogt. In het voorjaar snoeit u de plant terug, verpot u hem eventueel in verse potgrond en begint u geleidelijk weer met water geven.

Lampenpoetsersgras (Pennisetum) heeft een matige watergift nodig. Geef tijdens hete zomerdagen, zeker als u de plant in een pot kweekt, regelmatig water zodra de bovenste laag van het substraat is opgedroogd.

Pas echter op voor langdurige drassigheid – de pot of plantenbak moet altijd drainagegaten aan de onderkant hebben voor het overtollige water.

Om ervoor te zorgen dat het lampenpoetsersgras zijn diepe wijnrode kleur behoudt en de kracht heeft om rijkelijk te bloeien, is het raadzaam om het tijdens het seizoen regelmatig te bemesten.

Het is ideaal om een standaard vloeibare meststof voor siergrassen of bladplanten te gebruiken. Voeg deze vanaf het voorjaar tot het einde van de zomer ongeveer elke 14 dagen toe aan het gietwater.

Zeker weten! Het lampenpoetsersgras is uitstekend geschikt als snijbloem en om te drogen. De bordeauxrode aren vormen een prachtige aanvulling op levendige herfstboeketten.

Als u ze wilt drogen voor droogboeketten, snij de aren dan af net nadat ze volledig zijn geopend, voordat ze op natuurlijke wijze beginnen te verbleken en zaden verliezen. Droog ze bij voorkeur ondersteboven op een droge, schaduwrijke en goed geventileerde plek.

U hoeft zich geen zorgen te maken. Dit siergras zaait zichzelf in ons klimaat niet uit en behoort zeker niet tot de agressieve of invasieve soorten.

Het behoudt zijn compacte, nette polvorm en verspreidt zich niet ongecontroleerd door de omliggende borders.

Lampenpoetsersgras (Pennisetum) is niet giftig voor mensen, honden of katten.

Het is een volkomen veilige siergras. Als u een kat heeft, kan deze soms de neiging hebben om aan de lange bladeren te knabbelen, maar er is geen enkel risico op vergiftiging.

We hebben geweldig nieuws voor u! Het lampenpoetsersgras (Pennisetum setaceum) is vrijwel probleemloos en zeer robuust.

Het staat bekend als een plant die vrij is van ziekten en plagen. Het kweken ervan is een waar genoegen, wat zelfs voor een volslagen beginnende tuinier gemakkelijk te doen is.

Ja, dat is zelfs ideaal en een zeer populaire manier van kweken! Omdat dit een plant is die verplaatst kan worden en we aanbevelen om hem vorstvrij te overwinteren, is kweken in potten erg praktisch.

Bovendien ziet het lampenpoetsersgras (Pennisetum) er prachtig uit op balkons en terrassen, zowel als solitaire plant als in combinatie met andere bloeiende eenjarigen.

Lampenpoetsersgras (Pennisetum) gedijt het beste in de volle zon. Juist voldoende zonlicht garandeert de mooiste donkerwijnrode bladkleur en een rijke bloei.

In de schaduw zou de plant onnodig gaan strekken, veel minder bloeien en zou de kleur niet zo opvallend en contrastrijk zijn.

De meest voorkomende oorzaak bij dit gras is een probleem met de watergift.

Het indrogen van de bladpunten wijst meestal op een tekort aan vocht tijdens warme dagen, vooral bij planten in een kleinere pot. Als de plant daarentegen in zijn geheel vergeelt en slap hangt, staat hij waarschijnlijk te lang in te natte grond en rotten de wortels. Controleer het vochtgehalte van het substraat en pas de watergift direct aan.

Dit siergras bloeit zeer uitbundig in de periode van augustus tot oktober.

Het vormt prachtige, luchtige borstelvormige aren. In het begin hebben ze een donkerpaarse tot bordeauxrode kleur, wat prachtig contrasteert met de donkere bladeren. Naarmate de plant langzaam uitgebloeid raakt, verkleuren de aren geleidelijk naar een elegant beige.