Vedergras Pony Tails

Stipa tenuissima 'Pony Tails' wordt geclassificeerd als een kortlevende vaste plant. Dit betekent dat één specifieke plant meestal ongeveer 3 tot 5 jaar in uw tuin zal staan. U hoeft echter niet bang te zijn dat u hem definitief kwijtraakt. Op geschikte zonnige en droge plekken zaait hij zich zeer gewillig zelf uit. In het voorjaar zult u rondom de oorspronkelijke moederplant meestal nieuwe jonge zaailingen vinden die de border zelf vernieuwen.

Stipa tenuissima is niet giftig voor mensen, honden of katten, dus vanuit het oogpunt van vergiftiging is het volkomen veilig. We raden echter enige mechanische voorzichtigheid aan voor eigenaren van honden met lang haar of hangende oren. De kleine, scherpe zaden van droge grassen kunnen in de nazomer in de vacht van dieren blijven hangen, tussen de tenen terechtkomen of in de oren dringen, wat ongemakkelijk kan zijn voor honden.

Ja, het vedergras (Stipa) is bij ons volledig winterhard tot -17,8 °C (zone 7a). Bovendien zorgt het voor een prachtig wintereffect, waarbij de berijpte stengels de tuin zelfs onder een dunne laag sneeuw sieren. Een groter risico dan vorst is echter wintervocht. In strenge en zeer natte winters, vooral op zware grond, kan het ondiepe wortelstelsel gaan rotten. Een goede waterdoorlatendheid van de bodem is daarom cruciaal voor een succesvolle overwintering.

De meest voorkomende oorzaak van het afsterven van Stipa in de winter is verrotting door overtollig vocht, en niet bevriezing. Als Stipa langdurig in zware, natte grond heeft gestaan, zijn de wortels waarschijnlijk gaan rotten. Een andere reden kan zijn dat u de plant in het najaar heeft teruggesnoeid. Onthoud ook dat Stipa in het voorjaar vrij laat uitloopt, dus soms moet u wat geduld hebben en wachten op de echt warmere dagen.

Dit is een zeer onderhoudsvriendelijke steppeplant, dus minimaal water is voldoende. Geef alleen wat meer water direct na het planten, totdat de zaailingen goed geworteld zijn. Zodra het vedergras is aangeslagen, kan het probleemloos lange periodes van zomerse droogte verdragen. Regelmatig bemesten is niet nodig; in te rijke grond kan de plant gaan liggen en zijn compacte vorm verliezen. De plant is tevreden met zeer sobere groeiomstandigheden.

Zeker weten! Stipa is uitermate geschikt voor het kweken in grotere potten en dankzij zijn fijne uitstraling ziet hij er op terrassen zeer elegant uit.

Vergeet bij het planten in een pot het volgende niet:

• Een voldoende grote pot met drainagegaten
• Een dikke laag drainage op de bodem (bijv. hydrokorrels of grof grind)
• Doorlatende potgrond gemengd met zand

Wikkel de pot in de winter in vliesdoek of noppenfolie om de wortels te beschermen tegen bevriezing, en plaats de plant idealiter onder een afdakje zodat hij niet onnodig in de regen staat.

Stipa houdt van volle zon en vrij droge standplaatsen. Zeer essentieel is een zeer goed doorlatende bodem – bij voorkeur zandig, rotsachtig of grindachtig. Als u in uw tuin zware kleigrond heeft, raden wij aan om bij het planten voldoende zand en fijn grind toe te voegen om voor drainage te zorgen. Omdat de plant niet van natte voeten in de winter houdt, doet hij het uitstekend in verhoogde borders, op hellingen, in droge stapelmuurtjes of in rotstuinen.

De ideale plantafstand is ongeveer 30 cm uit elkaar, wat neerkomt op ongeveer 11 planten per vierkante meter. Vedergras komt in de border het mooist en meest natuurlijk tot zijn recht wanneer het in losse groepen van meerdere stuks wordt aangeplant.

Het combineert uitstekend met andere droogteminnende vaste planten. Het vormt een prachtig contrast met paarsbloeiende lavendel, Perovskia, zonnehoed (Echinacea), vetkruid (Sedum) of voorjaarsbollen zoals sieruien (Allium) en tulpen.

Het vedergras vormt zijn lichte bloeiwijzen in de periode van juli tot augustus. Dit gras is uitstekend geschikt als snijbloem en u kunt het perfect gebruiken om verse zomerboeketten luchtigheid te geven. Het is ook perfect om te drogen. Als u de fijne stengels wilt drogen, knip ze dan direct aan het begin van de volle bloei, bind ze in kleine bundels en hang ze ondersteboven op een droge, geventileerde en donkere plek. Binnenshuis blijven ze dan nog maanden of jaren mooi.

Vedergras (Stipa tenuissima) is een siergras dat u op het eerste gezicht zal betoveren met zijn ongelooflijke lichtheid. De luchtige, dichte pollen met fijne, haarachtige bladeren doen denken aan paardenhaar, waaraan het zijn bijnaam 'Pony Tails' dankt. Het bereikt een hoogte van 30 tot 80 cm en vormt een prachtig dynamisch element – elke stengel golft zelfs bij het zachtste briesje. Tijdens het seizoen verandert de kleur van de bladeren en bloemen van frisgroen naar strogeel, zilverachtig tot beige.

Absoluut! Het vedergras (Stipa) is zeer geschikt voor beginners. Zodra u de juiste standplaats heeft gekozen – met een doorlatende bodem en voldoende zon – groeit de plant in de tuin eigenlijk vanzelf. U hoeft zich niet bezig te houden met ingewikkelde voorjaarssnoei, u hoeft niet regelmatig water te geven, bemesting is niet nodig en de plant is zelfs ongevoelig voor plagen. Het is daarmee een van de meest dankbare siergrassen die er zijn.

We hebben geweldig nieuws! Het vedergras (Stipa) is een buitengewoon resistente plant die niet gevoelig is voor gangbare ziekten of plagen. U hoeft dus geen gebruik te maken van chemische bestrijdingsmiddelen. De enige 'vijand' van dit siergras is langdurige wateroverlast in de bodem en zware kleigrond, wat kan leiden tot wortelrot van de ondiepe wortels.

De makkelijkste en meest natuurlijke manier is om de vermeerdering aan de natuur zelf over te laten. Als de plant in een doorlatende bodem staat, zaait hij zichzelf gewillig uit in de omgeving. De jonge plantjes die in het voorjaar verschijnen, kunt u dan voorzichtig uitgraven en op de gewenste plek herplanten.

Een andere optie is het delen van oudere pollen. Dit doen we uitsluitend in het vroege voorjaar, vlak voordat de plant begint uit te lopen. We steken de pol voorzichtig uit, verdelen deze met de hand in kleinere, gezonde delen en planten ze direct weer terug in de grond. Houd er echter rekening mee dat deze grassoort het delen minder goed verdraagt dan andere robuuste grassen, dus ga zeer voorzichtig om met de wortels.

Botanisch gezien is dit fijne gras afkomstig uit de zeer ruige en droge gebieden van het Amerikaanse continent. Het groeit van nature op door de zon verschroeide, droge rotsachtige en zanderige steppen in Mexico, Texas (VS) en het Zuid-Amerikaanse Patagonië. Dankzij deze exotische oorsprong is de plant uitstekend bestand tegen droogte en hitte, ook in onze Centraal-Europese tuinen.