Longkruid

Pulmonaria officinalis, beter bekend als gevlekt longkruid, is een dankbare vaste plant die al eeuwenlang een plekje in tuinen behoudt, niet alleen vanwege zijn schoonheid, maar ook vanwege zijn historische gebruik in de geneeskunde. De Latijnse naam verwijst naar de gevlekte bladeren, die middeleeuwse kruidendokters aan menselijke longen deden denken. Tegenwoordig waarderen we hem vooral als een betrouwbare plant voor schaduwrijke en halfschaduwrijke plekken, waar andere soorten niet zo goed gedijen. Hij bloeit in maart en april met een zee van kleine bloemen, waarbij je vaak roze, paarse en blauwe bloemen tegelijkertijd aan één plant kunt waarnemen. Dit kleurenspel contrasteert prachtig met het frisse groen van de bladeren. Het longkruid houdt van humusrijke, leemachtige grond met voldoende vocht, maar zodra hij geworteld is, is hij zeer sterk. Hij past perfect in natuurlijke en bostuinen als onderbeplanting onder loofbomen. Hoewel hij niet echt geschikt is als snijbloem in de vaas, bewijst hij in de border een grote dienst door in het vroege voorjaar de eerste hongerige bestuivers aan te trekken. De plant breidt zich makkelijk uit en kan zichzelf ook uitzaaien, waardoor hij geleidelijk lege plekken in de borders opvult.