Akelei Purple Barlow

De akelei is niet veeleisend, maar is op zijn mooist in een humusrijke, goed doorlatende en licht vochtige grond. Hij houdt niet van:

• Zware kleigrond waar het water in blijft staan (de wortels kunnen gaan rotten).
• Extreem droge zandgrond (hier heeft hij vaak water nodig).

Als u zware grond in de tuin heeft, maak deze dan bij het planten luchtiger met compost.

Deze cultivar is zeer aanpasbaar. Hij gedijt het beste in de halfschaduw (bijv. onder hogere bomen of struiken), waar hij voldoende licht heeft, maar niet is blootgesteld aan de felle middagzon. Hij verdraagt ook een zonnige standplaats, mits hij voorzien is van voldoende vochtige grond. In diepe schaduw zal hij minder bloeien.

Akeleien worden beschouwd als kortlevende vaste planten, één plant leeft meestal 3–4 jaar. Dankzij hun vermogen om zichzelf uit te zaaien, blijven ze echter vaak 'eeuwig' in de border, omdat oude planten geleidelijk worden vervangen door nieuwe zaailingen. Daarom hoeft u niet bang te zijn dat ze uit de border zullen verdwijnen.

Ja, de akelei is een giftige plant. Hij bevat giftige stoffen in alle delen, vooral in de zaden en wortels. Bij inname kan het misselijkheid, braken en hartproblemen veroorzaken. Het sap van de plant kan bij gevoelige personen huidirritatie opwekken. We raden aan om hem buiten het bereik van kleine kinderen te planten, die graag dingen proeven, en om handschoenen te dragen tijdens het hanteren.

Het hangt af van uw bedoeling:

1. Als u niet wilt dat hij zich uitzaait: Knip de uitgebloeide stengels af zodra de bloemen verwelken. Dit zal de plant ook versterken.
2. Als u nieuwe plantjes wilt: Laat de bloemen rijpen tot zaaddozen. De zaden zullen zich vanzelf in de omgeving verspreiden.
3. Esthetische snoei: Als de bladeren er na de bloei niet mooi meer uitzien (ze worden geel of hebben vlekken), kunt u de hele plant tot aan de grond afknippen. Hij zal dan meestal weer uitlopen met frisse groene bladeren.

Ja, de akelei is een uitstekende snijbloem. De bloemen van 'Rose Barlow' zijn gevuld en zeer decoratief. Ze blijven ongeveer 5 tot 7 dagen vers in de vaas. Door hun opbouw geven ze boeketten een lichte en luchtige uitstraling. Snijd ze af wanneer de eerste bloemen aan de stengel open zijn en de rest nog in de knop zit.

Zodra het pakketje aankomt, dient u de jonge plant onmiddellijk uit te pakken, zodat deze kan ademen. Controleer de potgrond – als deze droog is, geef de plant dan water. Voor het daadwerkelijke planten raden we aan om de plant te laten acclimatiseren: laat hem een paar dagen buiten in de bloempot in de halfschaduw staan om aan de buitenomstandigheden te wennen, en plant hem pas daarna op zijn definitieve standplaats.

De wilde akelei (Aquilegia vulgaris) is een volledig winterharde vaste plant die in ons klimaat probleemloos overwintert. Hij heeft geen speciale winterbescherming nodig. In de herfst trekt de plant zich terug (het bovengrondse deel sterft af) en in het voorjaar loopt hij weer opnieuw uit.

Dit is het werk van de larven van de mineervlieg. Het is een zeer veelvoorkomende plaag bij akeleien, die gangetjes graaft in de bladeren. Hoewel het er niet mooi uitziet, is het voor een volwassen plant meestal niet fataal. U kunt de aangetaste bladeren wegnemen en vernietigen (niet op de composthoop gooien) om verspreiding te beperken.

Houd de grond na het planten voortdurend licht vochtig totdat de plant goed geworteld is (ca. de eerste 2–3 weken). Volwassen akeleien zijn relatief sterk, maar in een hete zomer waarderen ze regelmatige watergift zodat hun bladeren niet uitdrogen. Pas echter op voor een te natte grond.

Een witte aanslag is meestal echte meeldauw (een schimmelziekte) die optreedt bij droog en warm weer na de bloei. Het vergelen is een natuurlijk verouderingsproces van de bladeren in de zomer. De beste oplossing is om de hele plant tot ongeveer 5-10 cm boven de grond terug te knippen, water te geven en te bemesten. De plant zal dan snel weer nieuwe, gezonde bladeren vormen die de border tot in de herfst zullen sieren.

Naar alle waarschijnlijkheid zullen ze niet identiek zijn. Akeleien kruisen heel gemakkelijk met elkaar (als u andere variëteiten in de buurt heeft) en zelfs de nakomelingen van één plant kunnen variabel zijn. U kunt andere kleurtinten verwachten, enkelvoudige in plaats van dubbele bloemen, of een verandering in de vorm van de sporen. Het is een ware verrassing in de tuin.

Het is niet absoluut noodzakelijk, maar het helpt wel voor een rijkere bloei. In het voorjaar, wanneer de bladeren beginnen uit te lopen, kunt u compost door de grond mengen of een universele meststof voor vaste planten gebruiken. Overbemesting met stikstof leidt echter tot weelderige bladgroei ten koste van de bloemen, dus bemest met mate.

Akeleien bloeien typisch op de overgang van de lente naar de zomer, dus in mei en juni. Als u in het voorjaar een sterke jonge plant plant, kan deze nog hetzelfde jaar bloeien. Als de jonge plant kleiner is, kunt u na het wortelen in het volgende seizoen een volle bloei verwachten.