Gebroken hartje White Gold

In de eerste weken na het planten is water geven cruciaal voor een goede beworteling.

• Regelmaat: Houd de grond constant licht vochtig, maar niet modderig.
• Tijdens het seizoen: Het gebroken hartje houdt van vocht. Als het voorjaar droog is, geef dan regelmatig water. Watergebrek kan leiden tot vroegtijdig vergelen en afsterven van de bladeren, al aan het begin van de zomer.

Ja, pas op! Alle delen van het gebroken hartje, inclusief de wortels en bladeren, bevatten alkaloïden die giftig zijn.

• Bij inname: Kan misselijkheid, braken en krampen veroorzaken. Het is gevaarlijk voor honden, katten en paarden.
• Bij aanraking: Bij gevoelige personen kan het sap van de plant huidirritatie (contactdermatitis) veroorzaken. Wij raden aan handschoenen te gebruiken bij het hanteren, snoeien of verplanten.

Deze plant is volledig winterhard (tot ca. -34 °C) en overwintert probleemloos in onze omstandigheden.

Advies voor het eerste jaar: Als u de plant in het najaar heeft geplant, is het raadzaam om hem voor de zekerheid af te dekken met dennentakken of een laag mulch, om de wortels te beschermen tegen kale vorst. In latere jaren heeft hij geen bescherming meer nodig.

Voor de cultivar 'White Gold' is de standplaatskeuze cruciaal, omdat deze specifieke eisen stelt vanwege de gouden bladeren:

• Licht: Ideaal is halfschaduw. In tegenstelling tot het klassieke groene gebroken hartje heeft hij iets meer licht nodig om de felgele kleur van de bladeren te behouden. In volledige schaduw kunnen de bladeren groen worden. Pas echter op voor directe middagzon, die de tere bladeren kan verbranden.
• Grond: Vereist koelere, humusrijke en goed doorlatende grond die niet uitdroogt. Hij houdt niet van natte voeten, maar verdraagt ook geen droogte.

• Bloemen: Na de bloei kunt u de stengels met bloemresten verwijderen, zodat de plant zich niet uitput met zaadvorming.
• Bladeren: Knip de bladeren niet af zolang ze groen of goudgeel zijn. De plant trekt hieruit voedingsstoffen terug naar de wortels. Knip ze pas af als ze volledig droog en bruin zijn, vlak boven de grond.

Gebroken hartjes zijn niet extreem veeleisend wat betreft voedingsstoffen, maar waarderen een goede bodemkwaliteit.

• Wanneer: Het beste vroeg in het voorjaar, wanneer de eerste blaadjes beginnen uit te lopen.
• Waarmee: Ideaal is rijpe compost verspreid rond de plant of een volledige organische meststof. Vermijd meststoffen met een te hoog stikstofgehalte, die een weelderige bladgroei ten koste van de bloemen zouden bevorderen.

U kunt potplanten gedurende het hele seizoen planten, maar de beste tijd is het voorjaar (april–mei) of het najaar (september–oktober).

Plantinstructie:

1. Graaf een gat dat twee keer zo groot is als de wortelkluit.
2. Leg een laag compost of bladaarde op de bodem voor extra voeding.
3. Plant de zaailing net zo diep als hij in de pot stond – het hart van de plant te diep begraven is schadelijk.
4. Geef na het planten grondig water en breng een mulchlaag aan (bijv. schors) om het vocht in de grond te houden.

Schrik niet, uw gebroken hartje is hoogstwaarschijnlijk niet dood. Het gebroken hartje (Dicentra) staat erom bekend dat het na de bloei (juni/juli) zich terugtrekt.

Dit betekent dat het bovengrondse deel geel wordt en afsterft, terwijl de wortels in de grond rusten en kracht opdoen voor het volgende voorjaar. Bij de cultivar 'White Gold' is dit verschijnsel natuurlijk, hoewel de bladeren bij voldoende water langer kunnen blijven staan dan bij andere soorten. Markeer de plek, zodat u er niet per ongeluk in graaft.

Het gebroken hartje is vrij sterk, maar heeft één aartsvijand:

• Naaktslakken en huisjesslakken: Ze zijn dol op de jonge, sappige uitlopende scheuten. In het voorjaar moet u de plant in de gaten houden en beschermen.
• Bladluizen: Kunnen soms op de bloemen verschijnen; ze kunnen worden weggespoeld met een waterstraal of behandeld met een zeepoplossing.
• Als de plant te natte grond heeft, kunnen de wortels wegrotten.

Het gebroken hartje is een vaste plant die tijd nodig heeft. Het eerste jaar na aanplant is hij vooral bezig met settelen en wortelen. Volledige grootte en rijke bloei kunt u meestal verwachten in het tweede tot derde jaar. Het gebroken hartje 'White Gold' groeit vrij vitaal en kan een pol vormen van 60–80 cm hoog en even breed.

De beste manier om te vermeerderen is door het delen van de pollen.

• Wanneer: Vroeg in het voorjaar (zodra hij begint uit te lopen) of in de herfst.
• Hoe: Graaf de hele plant voorzichtig uit (de wortels zijn broos en breekbaar, wees voorzichtig). Verdeel de wortelkluit met een scherp mes zodat elk deel minstens één oog (knop) heeft. Bestrooi de snijwonden met houtskool en plant direct weer.

Omdat het gebroken hartje zich in de zomer terugtrekt en er een lege plek ontstaat, is het noodzakelijk om hem te combineren met planten die dit gat opvullen. De cultivar 'White Gold' met zijn gouden bladeren combineert prachtig met:

• Hosta's (Hartlelie): Hun bladeren ontvouwen zich volledig op het moment dat het gebroken hartje wijkt.
• Varens: Houden van dezelfde schaduwrijke omstandigheden.
• Kaukasisch vergeet-mij-nietje (Brunnera): Mooi contrast van bladeren.
• Pluimspirea (Astilbe): Bloeit later in de zomer.

Ja, kweken in een pot is mogelijk, maar er zijn regels:

1. Grootte van de pot: Moet groot en diep genoeg zijn (het gebroken hartje heeft massieve wortels).
2. Water geven: In een pot droogt het substraat sneller uit, dus houd de vochtigheid goed in de gaten.
3. Winter: Laat de pot niet onbeschermd in de vorst staan, de wortels zouden bevriezen. Pak de pot in met polystyreen of graaf hem in de grond in de tuin.

Het verlies van de gouden kleur wordt meestal veroorzaakt door een gebrek aan licht. Als de plant in diepe schaduw staat, verhoogt hij de productie van chlorofyl (groen pigment) om te overleven, en verliest daardoor zijn unieke kleur. Probeer hem te verplanten naar een plek met diffuus licht of ochtendzon.

Absoluut niet! De plant is puur sierlijk. Geen enkel deel is eetbaar. In het verleden werd het weliswaar gebruikt in de volksgeneeskunde, maar vanwege de hoge toxiciteit en het risico op vergiftiging wordt elk inwendig gebruik tegenwoordig ten zeerste afgeraden.