Longkruid

Pulmonaria officinalis, beter bekend als gevlekt longkruid, is een dankbare vaste plant die al eeuwenlang een plekje in tuinen behoudt, niet alleen vanwege zijn schoonheid, maar ook vanwege zijn historische gebruik in de geneeskunde. De Latijnse naam verwijst naar de gevlekte bladeren, die middeleeuwse kruidendokters aan menselijke longen deden denken. Tegenwoordig waarderen we hem vooral als een betrouwbare plant voor schaduwrijke en halfschaduwrijke plekken, waar andere soorten niet zo goed gedijen. Hij bloeit in maart en april met een zee van kleine bloemen, waarbij je vaak roze, paarse en blauwe bloemen tegelijkertijd aan één plant kunt waarnemen. Dit kleurenspel contrasteert prachtig met het frisse groen van de bladeren. Het longkruid houdt van humusrijke, leemachtige grond met voldoende vocht, maar zodra hij geworteld is, is hij zeer sterk. Hij past perfect in natuurlijke en bostuinen als onderbeplanting onder loofbomen. Hoewel hij niet echt geschikt is als snijbloem in de vaas, bewijst hij in de border een grote dienst door in het vroege voorjaar de eerste hongerige bestuivers aan te trekken. De plant breidt zich makkelijk uit en kan zichzelf ook uitzaaien, waardoor hij geleidelijk lege plekken in de borders opvult.

Vaste planten voor in de schaduw hoeven niet alleen maar groen en onopvallend te zijn, wat het longkruid 'Blue Ensign' bewijst met zijn opvallende bloemen. In de natuur bevolken deze planten vochtigere bosjes en uiterwaardenbossen, wat ze een perfecte keuze maakt als onderbeplanting bij volwassen bomen of voor de noordkant van het huis, waar andere vaste planten niet zo goed groeien. Ze hebben humusrijke, leemachtige grond nodig die niet helemaal uitdroogt, en als beloning tonen ze een enorme vitaliteit. De planten zijn volledig winterhard tot -30 °C, waardoor ze zelfs strenge winters moeiteloos overleven en in het voorjaar betrouwbaar weer uitlopen. De cultivar 'Blue Ensign' onderscheidt zich van de andere met waarschijnlijk de donkerste en puurste tint blauw, die in tegenstelling tot andere soorten longkruid niet roze kleurt nadat de bloem zich opent. Zijn bladeren zijn effen donkergroen zonder stippen, wat de plant ook na de bloei een elegante uitstraling geeft. Hoewel hij niet geschikt is als snijbloem of om te drogen, zal hij prachtig staan in de border, gecombineerd met voorjaarsbollen of nieskruid. Bovendien is dit een plant die bekend is in de volksgeneeskunde en waarvan de jonge bladeren eetbaar zijn.