Clustered mountain mint

Pycnanthemum muticum valt op door zijn wit-zilver gekleurde schutbladeren die onder de minder opvallende bloeiwijze groeien. Hij wordt 70–110 cm hoog. Op zonnige dagen zijn vooral de bladeren sterk aromatisch. De bloemen trekken bestuivers aan. Een geweldige groene toevoeging aan boeketten.

Pycnanthemum pilosum groeit van nature op prairies en weiden, en langs oevers van waterwegen. De vertakte stengels en bloeiwijzen doen denken aan Monarda. De hele plant oogt grijsgroen door de dichte beharing. De bladeren geuren bij kneuzing. In beplantingen verbindt hij met zijn grijsachtige gloed op natuurlijke wijze de andere kleuren van vaste planten.

Pycnanthemum virginianum is afkomstig van vochtige prairies, weiden, rivieroevers en nattere standplaatsen in de VS en Canada. Hij bloeit roomwit en de bladeren zijn fijn behaard. Wordt gebruikt als snijgroen met een goede houdbaarheid in de vaas.

Pycnanthemum flexuosum, ook wel tenuifolium genoemd, komt van nature voor op drogere prairies met laag gras. Als enige vertegenwoordiger van dit geslacht groeit hij, in overeenstemming met zijn naam, ook in de bergen. Het is de laagste en minst aromatische van alle soorten van het geslacht Pycnanthemum. Het geheel oogt heel licht en luchtig. Dit komt doordat de plant kleine, naaldachtige bladeren heeft. Ook de bloemen zijn kleiner, roomwit. Hij groeit in compacte pollen die langzaam groter worden door korte ondergrondse uitlopers. Geschikt voor natuurlijk ogende beplantingen en als fijn vulgroen in boeketten.

Deze soort Amerikaanse bergmunt is alleen al door zijn gebladerte spectaculair. De bladeren zijn fijn, bijna naaldachtig. De bloemen zijn wit met onopvallende paarse vlekjes.